Phnom Penh

Vandaag weer terug van een korte trip van twee dagen op en neer naar Phnom Penh, i.v.m het verlopen en verlengen van mijn visa voor Thailand.
Het was kort maar krachtig en erg vermoeiend. Volgende keer blijf ik wat langer. Ondanks dat ik niet mocht vliegen, heb ik toch het risico genomen om een korte vlucht (amper een uur vliegen) naar Phnom Penh. Op de luchthaven van Suvarnabhumi en Phnom Penh had ik assistentie geregeld van een rolstoel. Tijdens de vlucht ging het redelijk goed met de zuurstof percentage in mijn bloed en ook de hartslag was normaal, wat ben ik blij met mijn Pulse/Oximeter. Voor een langere vliegreis heb ik wel extra zuurstof nodig mocht ik op korte termijn terugvliegen naar Nederland.

Phnom Penh is de laatste jaren flink veranderd, door Chinese investeringen wordt er flink gebouwd. Vanuit de lucht lijkt Phnom Penh steeds meer op Bangkok. Verder is het een drukke stad met veel verkeer en luchtvervuiling. De verhouding arm/rijk is erg zichtbaar geworden. Er ontstaat net als in China een nieuwe middenklasse die geld heeft en dat laten ze graag zien. Niettemin, er blijven nog genoeg arme mensen over die de boot hebben gemist, of niet anders kunnen.

Het duurde even voordat ik met de taxi vanaf de luchthaven bij het hotel was, wat was het druk. De rit van ongeveer 10 km duurde iets meer dan 'n uur.
De volgende ochtend met de Tuk Tuk naar het vliegveld, ondanks dat het toen ook druk was, ging het een stuk sneller, alleen je word flink door elkaar gerammeld. Ook wederom veel last van uitlaatgassen.

Om eerlijk te zijn, was ik weer blij om terug te zijn in Thailand, misschien omdat ik m'n draai hier beter heb gevonden. Ook het Thaise eten heb ik erg gemist. Omdat alles er vies uitziet in Phnom Penh en dan heb ik het nog niet over de vreselijk stank gehad, heb ik al gegeten en gedronken bij het zien van de menukaart. De maaltijd van gisteravond en het ontbijt vanochtend was niet echt geweldig, erg smakeloos en saai.





















---
pmc © 5 maart 2019

Op weg naar Thailand

Vandaag dinsdag 4 december vertrek ik voor 10 weken naar Thailand. Ik ben heel erg blij dat ik weer kan gaan, het was de afgelopen maand behoorlijk afzien sinds ik weer terug was in Nederland. Door de polyneuropathie kan ik echt niet meer tegen de kou. Gelukkig is mijn medische gesteldheid iets verbeterd wat de nasleep betreft van mijn vorige behandeling n.a.v recidief AML t.g.v MDS (van 16 augustus t/m 9 september 2017). Ook lijkt het dat de Graft versus Host t.g.v van een DLI op 13 oktober 2017 langzaam te zijn uitgeblust. Alleen mijn ogen en longen zijn dusdanig beschadigd, dat er weinig hoop op herstel is. Afgelopen jaar was behoorlijk pittig en zwaar.
Deze keer neem ik een hele berg medicijnen mee voor de duur van mijn verblijf. Ook allerlei papieren voor het geval als ze moeilijk gaan doen bij de douane van de luchthaven.

De reis verliep vrij vlotjes, alleen merk ik dat de lucht in het vliegtuig niet erg goed is voor mijn longen en ogen. Dat word de komende weken weer herstellen. Ook deze keer weer Assistentie op Schiphol en Suvarnabhumi Airport. Toch wel lekker dat ik geen stap hoef te lopen en bij alles Priority.
Op Suvarnabhumi Airport hoefde ik gelukkig niet lang te wachten op de bus naar Pattaya, rond 14.00 uur kwam ik aan bij het eindstation van Jomtien. Vandaar met een motorbike-taxi naar mijn appartement. Jeetje wat ben ik blij om hier weer terug te zijn.







---
pmc © 4 december 2018

Weer even terug in NL

Vanochtend vroeg vertrokken voor de terugreis naar Nederland. Rond 07.00 uur met de motorbike taxi van mijn appartement naar het busstation in Jomtien en om 08.00 uur met de bus naar Suvarnabhumi Airport in Bangkok. Na een busreis van dik anderhalf uur ruim op tijd bij de luchthaven. Het is altijd weer spannend of alles goed gaat, het zal je maar gebeuren dat de bus pech krijgt onderweg en wat dan?

Op de luchthaven ging alles ook snel, ik melde me bij de priority incheckbalie van de KLM i.v.m de rolstoel assistentie. Ik heb verder geen stap meer hoeven te lopen. Dat is toch weleen mooie service van de KLM op de luchthavens. Om 11.30 uur ging ik als eerste aan boord.
De vlucht verliep vlotjes, veel naar muziek geluisterd en om 18.15 uur Nederlandse tijd geland op Schiphol. Drie kwartier later zat ik in de taxi richting mijn huis. Het was donker en nat, ik verlangde meteen terug naar Thailand. Ik moet nog even geduld hebben, 4 december ga ik weer terug.







---
pmc © 1 november 2018

De reis en aankomst in mijn appartement

Het was best wel vermoeiend de hele reis vanaf mijn woning in Amsterdam tot ik daadwerkelijk in mijn appartement in Pattaya was. Met een tijdverschil van 5 uur nam de hele reis zo'n 20 uur in beslag. Vooral het wachten voordat je eindelijk in het vliegtuig zit en het reizen met de bus en taxi vanaf Suvarnabhumi Airport Bangkok naar mijn appartement in Pattaya.

---

Toen ik in mijn appartement aankwam was ik benieuwd hoe het erbij stond na 8 maanden van afwezigheid. Op het balkon na, zag de rest er nog keurig uit. Geen gekke beesten (slangen en hagedissen) of insecten (kakkerlakken en mieren) en ook geen vieze luchtjes. Door de hevige regen en schijtende vogels, weet je dat je een rotzooi kan aantreffen. Meteen een afspraak gemaakt voor een grote schoonmaakactie.





---
pmc © 3 oktober 2018

Onderweg

Vandaag dinsdag 2 oktober vertrek ik voor een korte "proef" vakantie van dertig dagen naar Thailand. Vanaf mijn terugkeer op 31 januari tot heden is er veel gebeurd wat mijn gezondheid betreft, vandaar de term proef vakantie. Ik weet nog niet hoe mijn lichaam op de veranderingen van het klimaat zal reageren. Wat ik wel weet als ik in Nederland blijf is dat ik elke dag behoorlijk zal moeten afzien en overleven.
Mijn medische geschiedenis is dit jaar behoorlijk uitgebreid en past niet eens meer op een A viertje, terwijl mijn levensverwachting steeds korter word en in enkele woorden kunt samenvatten.

---
pmc © 2 oktober 2018

Terugreis

Om 07.00 uur 's ochtends begon mijn terugreis achterop een brommertaxi richting de busterminal Thappraya Road (bij Jomtien). De avond ervoor had ik het een en ander afgehandeld met Yu wat de onkosten/verbruik water en stroom, deze keer moest ik voor de hele maand juni 800 Bath betalen. Gisteren ook mijn koffertje ingepakt, alles opgeruimd en schoongemaakt. In de ochtend van vertrek alleen nog douche aankleden, een hele papaja als ontbijt en de nodige koffie. Op weg naar beneden nog wat afval weggooien en mijn sleutels afgegeven. Dit alles ging in een rustig tempo, geen gestrest of in tijdnood raken, ik wil niet bezweet in de bus of vliegtuig zitten omdat ik me moet haasten..

Om 08.00 uur starten de chauffeur de bus en 08.03 draaide we de Thep Prasit Road op, doorgaans vertrekken deze bussen altijd op tijd is mijn ervaring. Het eerste stuk (Thep Prasit Road en de Sukhumvit), gaat langzaam door het vele verkeer en stoplichten, eenmaal op de snelweg gaat het snel. Deze keer vanaf de busterminal (Jomtien) tot de luchthaven Suvarnabhumi in 1 uur en 47 minuten. Om 09.50 uur meldde ik me aan bij de priority incheckbalie van de KLM en een half uur later zat ik in de rolstoel bij Gate F6. Wat heerlijk toch de Special Assistentie van mijn vliegticket van de KLM, je meld je aan en daarna hoe je geen stap meer te lopen, je krijgt overal voorrang zowel op Schiphol als op Suvarnabhumi Airport op de heen en terugreis. Na een uurtje wachten begon het boarden, ik mocht als eerste het vliegtuig in..

Ik zag dat ondertussen de interieurs van de Boeing 777-300er een heuse metamorfose hebben ondergaan wat het interieur betreft, de nieuwe KLM World Business Class ziet er mooi uit, ook de KLM Economy Class heeft een nieuwe indeling en nieuwe stoelen. De stoelen op mijn heenreis in november (twee naast elkaar) zijn vervangen door een rijtje van drie. Aan de rechterkant achteraan is nog maar een rijtje van twee stoelen naast elkaar. Het is een goede plek, voor de terugreis had ik stoel 63J aan het gangpad. Met de terugreis vlieg je de hele reis met daglicht, van slapen komt er niet veel van. Als je bij het gangpad zit en zeker helemaal achteraan heb je genoeg ruimte om je benen te strekken en voor wat oefeningen, dat dood ook de tijd een beetje. Het entertainment set/aanbod is bij de metamorfose ook meegepakt, eindelijk een touchscreen en niet meer dat dom ding aan een snoer wat aan je stoel vastzit. Nee, het is er op vooruit gegaan, ook de stoelen zijn goed, met mijn lange benen heb ik voldoende ruimte. Mij hoor je niet klagen.

Ruim op tijd landde we op Schiphol, nadat iedereen was uitgestapt stond de Special Assistentie al op mij te wachten met een rolstoel, buiten de slurf stapte ik over in een golfcar en reden rechtstreeks richting de douane, daar stapte ik weer over in een rolstoel en een half uur nadat we waren geland stond in netjes buiten, keurig gebracht tot aan de auto waarmee ik werd opgehaald. Jeetje, ik ben weer in Nederland. Het voelde een beetje onwerkelijk. Gelukkig vlieg ik over 123 dagen weer terug naar Thailand, het aftellen is weer begonnen, maar eerst van de vakantie genieten in Nederland.
















---
pmc © 30 juni 2017